Nachtelijk tuinfeestje van een meisje van 40, met discobol en alles in het bedauwde gras. We dansen een ode aan Michael Jackson met pareltjes als Billy Jean. V.B. is een heuse moonwalker. Onze jeugd is nu definitief over...
Posts tonen met het label 40+. Alle posts tonen
Posts tonen met het label 40+. Alle posts tonen
zondag, juni 28
Moon Walk in H.
Nachtelijk tuinfeestje van een meisje van 40, met discobol en alles in het bedauwde gras. We dansen een ode aan Michael Jackson met pareltjes als Billy Jean. V.B. is een heuse moonwalker. Onze jeugd is nu definitief over...
woensdag, maart 4
Al wie dit jaar 40 wordt...
ontsnapt niet aan verrassingsfeestjes!
Dat er net genoeg én de juiste vrienden gingen komen met kadootjes, flessen lekkers, dat de BBQ op een prille lentedag aanging, dat er frieten gingen gebakken worden, échte frieten in échte puntzakken, dat haar vriend van al die geheimzinnigheid én te veel grappa héél plezant ging worden... dat wist ze écht niet.
Maar dat ook zij een verrassing had, die ergens half augustus wordt onthuld, dat wisten wij niet ;-))
En de verjaardag werd nog eens culinair overgedaan bij de bevriende eigenaar van Switch. Een flesje Ladybird en caramelijs met speculoos vervolledigden de heerlijke maaltijd!
Dat er net genoeg én de juiste vrienden gingen komen met kadootjes, flessen lekkers, dat de BBQ op een prille lentedag aanging, dat er frieten gingen gebakken worden, échte frieten in échte puntzakken, dat haar vriend van al die geheimzinnigheid én te veel grappa héél plezant ging worden... dat wist ze écht niet.
Maar dat ook zij een verrassing had, die ergens half augustus wordt onthuld, dat wisten wij niet ;-))
En de verjaardag werd nog eens culinair overgedaan bij de bevriende eigenaar van Switch. Een flesje Ladybird en caramelijs met speculoos vervolledigden de heerlijke maaltijd!
zaterdag, mei 17
40 dagen feest... the day after
Een vriendschap die teruggaat tot de jaren '70 + 3 vriendinnen van 40 uit W. x 50 vrienden elk = een bruisend cafeestje tot in de vroege uurtjes
De herkenbare foto's zet ik op Picasa, enkel op uitnodiging!
zondag, april 13
Ground fourty
13 april 2008 is Dag van het Erfgoed. Haha, schitterend gekozen. Mij mogen ze ook met zorg behandelen en verwennen vandaag en dan binnenkort restaureren!
Slecht geslapen al drie nachten op rij, ik krijg nooit die wallen op tijd weg, wat ga ik aantrekken, hoe moet ik me gedragen, moet ik hier alles nog schoonmaken, wie komt er vandaag, wie ga ik zien, paniek... bestaat er zoiets als verjaardagsstress?
Een onverwacht en pracht van een kado. Ik heb wel voldoende tips gegeven de laatste weken, maar toch, ik ben van mijn melk. De 7 vette jaren zijn begonnen xxx
We nemen het veerbootje voor een rustige brunch met ons gezinnetje. En opeens... staan er daar 40 vrienden en vriendinnen om mee te eten en te vieren. Ik ben er niet goed van, maar vind het fantastisch. Relax... enkel nog genieten en alles over mij laten komen. Wie mij kent, weet dat dat moeilijk is, maar het is gelukt. Ik heb van elke minuut genoten: van het ontbijt/brunch/middagmaal, de attenties, de bling bling en het terrasje achteraf. Merci allemaal!!
Het is me het verjaarDAGje wel geweest. All seasons in one day. Mijn gevoelens gaan mee met het weer en ik vrees dat ik weer een onrustige nacht tegemoet ga, maar dat is dan omdat mijn hoofd zo vol zit met emoties. Het is inderdaad erger om 40 te worden dan om 40 te zijn met zo'n geweldige vrienden. Alvast één voornemen voor de komende 40 jaar is het koesteren van die familieleden en vrienden!
Slecht geslapen al drie nachten op rij, ik krijg nooit die wallen op tijd weg, wat ga ik aantrekken, hoe moet ik me gedragen, moet ik hier alles nog schoonmaken, wie komt er vandaag, wie ga ik zien, paniek... bestaat er zoiets als verjaardagsstress?
Een onverwacht en pracht van een kado. Ik heb wel voldoende tips gegeven de laatste weken, maar toch, ik ben van mijn melk. De 7 vette jaren zijn begonnen xxx
We nemen het veerbootje voor een rustige brunch met ons gezinnetje. En opeens... staan er daar 40 vrienden en vriendinnen om mee te eten en te vieren. Ik ben er niet goed van, maar vind het fantastisch. Relax... enkel nog genieten en alles over mij laten komen. Wie mij kent, weet dat dat moeilijk is, maar het is gelukt. Ik heb van elke minuut genoten: van het ontbijt/brunch/middagmaal, de attenties, de bling bling en het terrasje achteraf. Merci allemaal!!
Het is me het verjaarDAGje wel geweest. All seasons in one day. Mijn gevoelens gaan mee met het weer en ik vrees dat ik weer een onrustige nacht tegemoet ga, maar dat is dan omdat mijn hoofd zo vol zit met emoties. Het is inderdaad erger om 40 te worden dan om 40 te zijn met zo'n geweldige vrienden. Alvast één voornemen voor de komende 40 jaar is het koesteren van die familieleden en vrienden!
zaterdag, april 12
Enkele uren voor 40
Ik krijg reacties dat deze roundup van 40 jaar Wisteria een heuse terugblik is op wat geweest is. Dat is juist. Je weet beter waar je naartoe gaat als je kijkt naar wat je al deed. Maar het is niet correct dat enkel je daden tellen, je acties, wat je 'verwezenlijkt' hebt. Het gaat erom dat je in deze hoofdstukken over mijn leven kan meelezen wie ik ben en wie en wat me zo gemaakt heeft. De successen, wat vlot liep, maar ook de tegenslagen, het verdriet, verstopt of aanwezig. En dan ben ik best tevreden met wie ik ben. Ik hoop van jullie hetzelfde ;-))
Stel dat ik mijn kaarsje laat op mijn 40e, dan wil ik herinnerd worden als:
* een toffe, dynamische, attente, charmante vriendin
* een toffe, dynamische, attente, charmante vrouw
* een toffe, dynamische, attente, charmante mama
* een toffe, dynamische, attente, charmante collega
* een toffe, dynamische, attente, charmante werknemer
* een toffe, dynamische, attente, charmante vul-maar-aan
Voor de volledigheid (want zo ben ik ook, de perfectionistische lijstjesmadam) heb je nog de 21ste eeuw van me tegoed.
Na een dipje op mijn 31e, veranderde 2001 mijn leven. Uitgerekend op nieuwjaar ontmoette ik (eigenlijk via blind date) mijn toekomstige wederhelft. Het klikte enkele dagen later en ook in de loft waar ik binnenkwam voelde ik me meteen thuis. A ja, die loft stond aan het water waar ik als kind fietste. Dat kon geen toeval zijn: terugkeren naar mijn geboortestreek. Binnen het jaar lange reis, zwanger, verhuisd en getrouwd (echt waar, die trouwplannen waren er voor de 'conceptie', maar de natuur haalde ons in). 33 werd ik op Goede Vrijdag dat jaar. En ik deelde de avond voordien het Laatste Avondmaal met mijn 12 beste vriendinnen/apostelen. Die blijven heel belangrijk in mijn leven, hoewel de volgorde (als die er al zou zijn) weleens wisselt, naargelang onze gedeelde interesses van dat moment.
2002 was een jaar met heel hoge ups, maar ook diepe downs. Op de geboortedag van ons zoontje, vernamen we dat mijn papa ons spoedig zou verlaten. Gelukkig heeft hij zijn kleinkind nog in zijn armen gehad. Een onbezorgde kraamtijd had ik niet. Maar aan de kleine trok iedereen zich op en we probeerden met kleine dingetjes toch nog van die eerste zomer te genieten. En bij deze, bedankt mama, om er altijd te zijn voor ons. En dat geldt ook omgekeerd... Mama zijn dat is voor het leven.
Intussen zijn we 7 jaar later en hoop ik dat dit de magere jaren waren. Dan moeten de vette immers nog komen! We bleven niet gespaard van gezondheidsproblemen, maar die komen we wel altijd weer te boven en een heftig, mondig en schattig manneke helpt ons daarbij... Op het werk loopt het ook niet altijd vlotjes. Ik nam met veel spijt afscheid van mijn tv-jaren, maar hoop dat ik met nog meer maturiteit mijn andere job tussen de dino's vervul. Met plezier en trots trouwens! Mijn visuele interesses koppel ik nu aan schrijfplezier op deze blog
Stel dat ik mijn kaarsje laat op mijn 40e, dan wil ik herinnerd worden als:
* een toffe, dynamische, attente, charmante vriendin
* een toffe, dynamische, attente, charmante vrouw
* een toffe, dynamische, attente, charmante mama
* een toffe, dynamische, attente, charmante collega
* een toffe, dynamische, attente, charmante werknemer
* een toffe, dynamische, attente, charmante vul-maar-aan
Voor de volledigheid (want zo ben ik ook, de perfectionistische lijstjesmadam) heb je nog de 21ste eeuw van me tegoed.
Na een dipje op mijn 31e, veranderde 2001 mijn leven. Uitgerekend op nieuwjaar ontmoette ik (eigenlijk via blind date) mijn toekomstige wederhelft. Het klikte enkele dagen later en ook in de loft waar ik binnenkwam voelde ik me meteen thuis. A ja, die loft stond aan het water waar ik als kind fietste. Dat kon geen toeval zijn: terugkeren naar mijn geboortestreek. Binnen het jaar lange reis, zwanger, verhuisd en getrouwd (echt waar, die trouwplannen waren er voor de 'conceptie', maar de natuur haalde ons in). 33 werd ik op Goede Vrijdag dat jaar. En ik deelde de avond voordien het Laatste Avondmaal met mijn 12 beste vriendinnen/apostelen. Die blijven heel belangrijk in mijn leven, hoewel de volgorde (als die er al zou zijn) weleens wisselt, naargelang onze gedeelde interesses van dat moment.
2002 was een jaar met heel hoge ups, maar ook diepe downs. Op de geboortedag van ons zoontje, vernamen we dat mijn papa ons spoedig zou verlaten. Gelukkig heeft hij zijn kleinkind nog in zijn armen gehad. Een onbezorgde kraamtijd had ik niet. Maar aan de kleine trok iedereen zich op en we probeerden met kleine dingetjes toch nog van die eerste zomer te genieten. En bij deze, bedankt mama, om er altijd te zijn voor ons. En dat geldt ook omgekeerd... Mama zijn dat is voor het leven.
Intussen zijn we 7 jaar later en hoop ik dat dit de magere jaren waren. Dan moeten de vette immers nog komen! We bleven niet gespaard van gezondheidsproblemen, maar die komen we wel altijd weer te boven en een heftig, mondig en schattig manneke helpt ons daarbij... Op het werk loopt het ook niet altijd vlotjes. Ik nam met veel spijt afscheid van mijn tv-jaren, maar hoop dat ik met nog meer maturiteit mijn andere job tussen de dino's vervul. Met plezier en trots trouwens! Mijn visuele interesses koppel ik nu aan schrijfplezier op deze blog
De goede voornemens en plannen zijn voor na de feestelijkheden. Muziek van deze jaren hoor je op mijn fuif in mei. Want ik ben niet blijven hangen in de eighties, ik volg mee. Life begins at 40!!
zondag, april 6
Jaren '90 - 7 dagen voor 40
In de jaren '90 was ik twentysomething en deed mijn eerste werkervaringen op. Ik greep heel wat kansen en ik geloof graag dat ik die niet zomaar in de schoot geworpen kreeg. Ik was de juiste persoon op de juiste plaats op het juiste moment. En ik had er het talent en de ambitie voor ;-)
Enkele maanden op een kabinet deden me weer zin krijgen om te gaan studeren en ik deed er een jaartje Leuven bij. Zo was ik van alle culturele markten thuis. De rest deed ik in de praktijk op. KunstenfestivaldesArts, voor en achter de schermen met zoveel mooie herinneringen, niet alleen de culturele, maar ook veel cafébezoek. De Beursschouwburg heeft goed aan ons verdiend!
Na een jaartje Unicef, stond ik mee aan de wieg van de Brusselse regionale tv. De eerste jaren waren het boeiendst. Ik leerde Brussel nog beter kennen en Brussel mij, ook voor en achter de schermen.
Werkuren en vrije tijd liepen in elkaar over. Collega's werden vrienden, vrienden collega's. Ik nam er naast intussen 3/5 job bij de regionale zender en occassioneel, experimenteel ;-) presentatiewerk bij andere zenders, nog een parttime job bij. Mijn kennismaking met de dino's liep natuurlijk over in een jobaanbieding. En ik kreeg er nog nieuwe vrienden-collegaatjes bij.
Vakantie spaarde ik op om verre reizen te maken met nicht, lief van dat moment of vriendin.
Hoogtepunten beleefde ik in Bolivië en Peru (het historische en magische Macchu Picchu, de kleurenpracht van de Salar de Uyuni, de bewoners op de rieten eilandjes van het Titicacameer), de Filippijnen (vooral natuur, onbetreden dorpjes hoog in de bergen), Zuid-Afrika (het boeiende Kaapstad, het Caroofestival, de Big Five in het Krügerpark), Equador (de ongelooflijke pracht van de Galapagoseilanden en de jungleavonturen), Guatemala, Belize en Honduras (vooral voor het gezelschap in ons busje en de vele trappen van Tikal) en met de man van mijn leven Madagascar (de lemuren, de krabben op het strand en op ons bord).
In 1996 had ik de ideale leeftijd (28 jaar), zoals ik me nog altijd in mijn hoofd voel! Nog geen pigmentvlekken, rimpels, verzakkingen of syndroom van Menière (toen nog nooit van gehoord). Toch voelde ik me niet goed in mijn vel. De biologische klok begon te tikken en ik vond de ware maar niet, op het werk stond ik voor mijn gevoel stil, België was geschokt door de affaire Dutroux en wij begroeven een dierbare vriendin op dezelfde dag als Julie en Melissa en opeens stokte mijn leven... The Fugees begeleiden deze minimidlifecrisis.
Ik zocht het voor de vakantie vlakbij huis. Voor de eerste keer in mijn leven logeerde ik twee weken aan zee. Ik kocht er skeelers en een fiets en was even op mezelf met de vragen des levens en goede voornemens. Af en toe nodigde ik vrienden uit om te gaan terrassen en te champieteren. De rust in mijn hoofd keerde weer.
Ik weet het, de muziek van de jaren '90 is tekenend voor mijn jongvolwassenheid. Maar ik citeer nu alleen de grote oogst aan Belgische muziek: The Radio's, Eerste Sneeuw van Jan De Wilde, Deus, Twee Meisjes van Raymond, Noordkaap met Arme Joe, Mama’s Jasje met Zo ver weg, Gorki met Anja en Mia, Zap Mama, Khadja Nin, De Mens, Sensualité van Axelle Red, Novastar, Hooverphonic, Buscemi, en de stem van Blue Blot zwijgt helaas voor altijd.
Straffe films: Basic Instinct - Paul Verhoeven, Schindler's List - Steven Spielberg, The Piano - Jane Campion, Four Weddings and a Funeral - Mike Newell, Pulp Fiction - Quentin Tarantino, Breaking the Waves - Lars von Trier, The English Patient - Anthony Minghella, Trainspotting - Danny Boylen, Festen - Thomas Vinterberg, American Beauty - Sam Mendes, Being John Malkovich - Spike Jonze en
Dancer in the Dark - Lars von Trier
Konden mij krijgen in de jaren '90: Johnny Depp in Edward Scissorhands en Benny and Joon (nog steeds trouwens als hij wil), Luke Perry (uit Beverly Hills 90210), George Clooney (of is dat al in de 21ste eeuw) en dichter bij huis Mauro, Jan Leyers, Koen De Bouw. In de eenentwintigste eeuw ben ik getrouwd, dus zulke ontboezemingen horen niet in de aanloop naar mijn 40ste thuis. Voor de volledigheid vul ik dit lijstje nog aan met Gabriel Rios, die krullebol uit Numb3rs en die donkerharige dokters uit ER. Just for fun uiteraard...
Enkele maanden op een kabinet deden me weer zin krijgen om te gaan studeren en ik deed er een jaartje Leuven bij. Zo was ik van alle culturele markten thuis. De rest deed ik in de praktijk op. KunstenfestivaldesArts, voor en achter de schermen met zoveel mooie herinneringen, niet alleen de culturele, maar ook veel cafébezoek. De Beursschouwburg heeft goed aan ons verdiend!
Na een jaartje Unicef, stond ik mee aan de wieg van de Brusselse regionale tv. De eerste jaren waren het boeiendst. Ik leerde Brussel nog beter kennen en Brussel mij, ook voor en achter de schermen.
Werkuren en vrije tijd liepen in elkaar over. Collega's werden vrienden, vrienden collega's. Ik nam er naast intussen 3/5 job bij de regionale zender en occassioneel, experimenteel ;-) presentatiewerk bij andere zenders, nog een parttime job bij. Mijn kennismaking met de dino's liep natuurlijk over in een jobaanbieding. En ik kreeg er nog nieuwe vrienden-collegaatjes bij.
Vakantie spaarde ik op om verre reizen te maken met nicht, lief van dat moment of vriendin.
Hoogtepunten beleefde ik in Bolivië en Peru (het historische en magische Macchu Picchu, de kleurenpracht van de Salar de Uyuni, de bewoners op de rieten eilandjes van het Titicacameer), de Filippijnen (vooral natuur, onbetreden dorpjes hoog in de bergen), Zuid-Afrika (het boeiende Kaapstad, het Caroofestival, de Big Five in het Krügerpark), Equador (de ongelooflijke pracht van de Galapagoseilanden en de jungleavonturen), Guatemala, Belize en Honduras (vooral voor het gezelschap in ons busje en de vele trappen van Tikal) en met de man van mijn leven Madagascar (de lemuren, de krabben op het strand en op ons bord).
In 1996 had ik de ideale leeftijd (28 jaar), zoals ik me nog altijd in mijn hoofd voel! Nog geen pigmentvlekken, rimpels, verzakkingen of syndroom van Menière (toen nog nooit van gehoord). Toch voelde ik me niet goed in mijn vel. De biologische klok begon te tikken en ik vond de ware maar niet, op het werk stond ik voor mijn gevoel stil, België was geschokt door de affaire Dutroux en wij begroeven een dierbare vriendin op dezelfde dag als Julie en Melissa en opeens stokte mijn leven... The Fugees begeleiden deze minimidlifecrisis.
Ik zocht het voor de vakantie vlakbij huis. Voor de eerste keer in mijn leven logeerde ik twee weken aan zee. Ik kocht er skeelers en een fiets en was even op mezelf met de vragen des levens en goede voornemens. Af en toe nodigde ik vrienden uit om te gaan terrassen en te champieteren. De rust in mijn hoofd keerde weer.
Ik weet het, de muziek van de jaren '90 is tekenend voor mijn jongvolwassenheid. Maar ik citeer nu alleen de grote oogst aan Belgische muziek: The Radio's, Eerste Sneeuw van Jan De Wilde, Deus, Twee Meisjes van Raymond, Noordkaap met Arme Joe, Mama’s Jasje met Zo ver weg, Gorki met Anja en Mia, Zap Mama, Khadja Nin, De Mens, Sensualité van Axelle Red, Novastar, Hooverphonic, Buscemi, en de stem van Blue Blot zwijgt helaas voor altijd.
Straffe films: Basic Instinct - Paul Verhoeven, Schindler's List - Steven Spielberg, The Piano - Jane Campion, Four Weddings and a Funeral - Mike Newell, Pulp Fiction - Quentin Tarantino, Breaking the Waves - Lars von Trier, The English Patient - Anthony Minghella, Trainspotting - Danny Boylen, Festen - Thomas Vinterberg, American Beauty - Sam Mendes, Being John Malkovich - Spike Jonze en
Dancer in the Dark - Lars von Trier
Konden mij krijgen in de jaren '90: Johnny Depp in Edward Scissorhands en Benny and Joon (nog steeds trouwens als hij wil), Luke Perry (uit Beverly Hills 90210), George Clooney (of is dat al in de 21ste eeuw) en dichter bij huis Mauro, Jan Leyers, Koen De Bouw. In de eenentwintigste eeuw ben ik getrouwd, dus zulke ontboezemingen horen niet in de aanloop naar mijn 40ste thuis. Voor de volledigheid vul ik dit lijstje nog aan met Gabriel Rios, die krullebol uit Numb3rs en die donkerharige dokters uit ER. Just for fun uiteraard...
woensdag, maart 26
20, 19 en 18 voor 40
Ik heb tot een ander scharnierjaar in mijn leven gewacht om de aftelling van de jaren '80 af te ronden.
1988 was er ook weer boenk op. Eindelijk weg van mijn eerste liefde (die van de botsauto's), profiteren van het studenten- en kotleven en een hele zomer van drie maanden lang, samen met mijn beste vriendin naar haar oom en tante in de States. Die Amerikanen, dat was pas een culturele kloof, ons ogen opengetrokken!! We kregen een eigen kamer (completely redecorated), gingen ontbijten bij McDonald's, reden naar de drive-in movies en kusten op de achterbank met de zoon des huizes (één van ons beiden hé), deden aan 'internationale relaties', spraken van poteetoos en niet van potaatoos, namen deel aan pool parties, reden helemaal naar de Niagara Falls en vlogen naar Disney World, namen een vakantiejob aan de lopende band aan tussen de Puertoricanen en tegen augustus was ons geld op. Gelukkig kregen we kost en inwoon van onze fantastische pleegouders waar we BBQ-den met marshmallows, de shoppingmall onveilig maakten op hun kosten (van Wijnegem Shopping Center was nog lang geen sprake), met een camionband de Delaware afvoeren en fortune cookies van de Amerikaanse Chinezen leerden kennen. Een wereld ging voor ons open! THANX
(FOTO STATES NOG TOEVOEGEN)
In de wereld: 1988 Bom ontploft boven Lockerbie, 1989 Berlijnse muur valt, Bloedbad op het Tiananmenplein, Fatwa voor Salman Rushdie en zijn duivelsverzen, 1990 Mandela is vrij, Duitsland wordt herenigd
Persoonlijk 1988-1990: Ik verlies mijn dierbare grootouders, drie jaar op rij, ik ontdek het fuifleven en hou van dansen, ik leer brossen, biljarten, op café gaan en de andere geneugtes des levens. En ik haal mijn schade in, maar let wel: de ene na de andere ;-)) Ik heb een lief op univreis naar Parijs, ene in Barcelona en ene in Moskou. Het maakt de studiereizen extra boeiend! In Barcelona ontdekken we Gaudi en Picasso, in Moskou de theematrones op elke hotelverdieping, we zigzaggen tussen pooiers en Russische maffia, overleven op zoete champagne en Vitabissen en verpatsen onze chocola en nylon kousen aan de Russen. Glasnost stond in zijn kinderschoenen, dat leerden we met scha en schande... Tussendoor toch nog effe een thesis schrijven op één van de eerste PC's (waar is de tijd?). Ik eindig mijn studentenleven in schoonheid, met grote onderscheiding en mag als eerste job een rapport schrijven voor Paula D'Hondt (die toen in dat fantastische Résidence Palace haar kantoor had), waar mijn VUB-mentor zijn naam onder zet!
Muziekkeuze: 1988 -- Bram Vermeulen, Billy Ocean - Get Out Of My Dreams, Get Into My Car, Eddy Grant - Gimme Hope Jo'anna, Gloria Estefan & Miami Sound Machine - Can't Stay Away From You, Mory Kante - Yé Ké Yé Ké, Phil Collins - A Groovy Kind Of Love, Sam Brown - Stop, Tracy Chapman - Fast Car, Yazz & The Plastic Population - The Only way Is Up, Les Negresses Vertes - Zobi la mouche, R.E.M. - Orange Crush ; 1989 -- De La Soul - Me Myself & I, Kaoma - Lambada, Neneh Cherry - Buffalo Stance, Simple Minds - Belfast Child, Soul II Soul - Back To Life, The Bangles - Eternal Flame, Lenny Kravits - Mr. Cab Driver, Lou Reed - Dirty Blvd, Neil Young - Rockin' In The Free World, Pixies - Monkey Gone To Heaven, Technotronic - Pump Up The Jam, The B-52's - Love Shack, Van Morrison - Have I Told You Lately ; 1990 -- C&C Music Factory - Gonna Make You Sweat (Everybody Dance Now), Deee-Lite - Groove Is In The Heart, Iggy Pop - Candy, Lou Reed & John Cale - Nobody But You, MC Hammer - U Cant' Touch This, Morrisey - Every Day is Like a Sunday, Nick Cave & The Bad Seeds - The Weeping Song, Public Enemy - Fight the Power, Sonic Youth - Kool Thing, The Pogues - Summer In Siam en The Scene - Blauw
Sinead O'Connor - Nothing Compared To You lijkt speciaal voor mijn liefdesverdriet van dat moment, op de minuut af, geschreven ("It's been 7 hours and 15 days, since you took your love away")
De jaren '80 zitten er op. Het laatste decennium van de 20e eeuw zal moeten wachten tot begin april. We zijn er effe mee weg... olé, pistolet, santé! Hasta luego xxx
1988 was er ook weer boenk op. Eindelijk weg van mijn eerste liefde (die van de botsauto's), profiteren van het studenten- en kotleven en een hele zomer van drie maanden lang, samen met mijn beste vriendin naar haar oom en tante in de States. Die Amerikanen, dat was pas een culturele kloof, ons ogen opengetrokken!! We kregen een eigen kamer (completely redecorated), gingen ontbijten bij McDonald's, reden naar de drive-in movies en kusten op de achterbank met de zoon des huizes (één van ons beiden hé), deden aan 'internationale relaties', spraken van poteetoos en niet van potaatoos, namen deel aan pool parties, reden helemaal naar de Niagara Falls en vlogen naar Disney World, namen een vakantiejob aan de lopende band aan tussen de Puertoricanen en tegen augustus was ons geld op. Gelukkig kregen we kost en inwoon van onze fantastische pleegouders waar we BBQ-den met marshmallows, de shoppingmall onveilig maakten op hun kosten (van Wijnegem Shopping Center was nog lang geen sprake), met een camionband de Delaware afvoeren en fortune cookies van de Amerikaanse Chinezen leerden kennen. Een wereld ging voor ons open! THANX
(FOTO STATES NOG TOEVOEGEN)
In de wereld: 1988 Bom ontploft boven Lockerbie, 1989 Berlijnse muur valt, Bloedbad op het Tiananmenplein, Fatwa voor Salman Rushdie en zijn duivelsverzen, 1990 Mandela is vrij, Duitsland wordt herenigd
Persoonlijk 1988-1990: Ik verlies mijn dierbare grootouders, drie jaar op rij, ik ontdek het fuifleven en hou van dansen, ik leer brossen, biljarten, op café gaan en de andere geneugtes des levens. En ik haal mijn schade in, maar let wel: de ene na de andere ;-)) Ik heb een lief op univreis naar Parijs, ene in Barcelona en ene in Moskou. Het maakt de studiereizen extra boeiend! In Barcelona ontdekken we Gaudi en Picasso, in Moskou de theematrones op elke hotelverdieping, we zigzaggen tussen pooiers en Russische maffia, overleven op zoete champagne en Vitabissen en verpatsen onze chocola en nylon kousen aan de Russen. Glasnost stond in zijn kinderschoenen, dat leerden we met scha en schande... Tussendoor toch nog effe een thesis schrijven op één van de eerste PC's (waar is de tijd?). Ik eindig mijn studentenleven in schoonheid, met grote onderscheiding en mag als eerste job een rapport schrijven voor Paula D'Hondt (die toen in dat fantastische Résidence Palace haar kantoor had), waar mijn VUB-mentor zijn naam onder zet!
Muziekkeuze: 1988 -- Bram Vermeulen, Billy Ocean - Get Out Of My Dreams, Get Into My Car, Eddy Grant - Gimme Hope Jo'anna, Gloria Estefan & Miami Sound Machine - Can't Stay Away From You, Mory Kante - Yé Ké Yé Ké, Phil Collins - A Groovy Kind Of Love, Sam Brown - Stop, Tracy Chapman - Fast Car, Yazz & The Plastic Population - The Only way Is Up, Les Negresses Vertes - Zobi la mouche, R.E.M. - Orange Crush ; 1989 -- De La Soul - Me Myself & I, Kaoma - Lambada, Neneh Cherry - Buffalo Stance, Simple Minds - Belfast Child, Soul II Soul - Back To Life, The Bangles - Eternal Flame, Lenny Kravits - Mr. Cab Driver, Lou Reed - Dirty Blvd, Neil Young - Rockin' In The Free World, Pixies - Monkey Gone To Heaven, Technotronic - Pump Up The Jam, The B-52's - Love Shack, Van Morrison - Have I Told You Lately ; 1990 -- C&C Music Factory - Gonna Make You Sweat (Everybody Dance Now), Deee-Lite - Groove Is In The Heart, Iggy Pop - Candy, Lou Reed & John Cale - Nobody But You, MC Hammer - U Cant' Touch This, Morrisey - Every Day is Like a Sunday, Nick Cave & The Bad Seeds - The Weeping Song, Public Enemy - Fight the Power, Sonic Youth - Kool Thing, The Pogues - Summer In Siam en The Scene - Blauw
Sinead O'Connor - Nothing Compared To You lijkt speciaal voor mijn liefdesverdriet van dat moment, op de minuut af, geschreven ("It's been 7 hours and 15 days, since you took your love away")
De jaren '80 zitten er op. Het laatste decennium van de 20e eeuw zal moeten wachten tot begin april. We zijn er effe mee weg... olé, pistolet, santé! Hasta luego xxx
zondag, maart 23
Aftelling naar 40 (nog up te daten)
Ze zeggen wel eens 'het leven begint op 40', net of je de voorbije jaren moet vergeten en je een onnozel wicht was voor dat angstaanjagend ronde getal. Maar dan wel een onnozel wicht zonder rimpels, pigmentvlekken, love handles, grijze haren en andere ouderdomsverschijnselen ;-) De aftelling die ik begon op 40 voor 40 is meer een graven in mijn jeugd, dan uitkijken naar mijn forties. Ik weet wat geweest is en daar blik ik met een fijn gevoel en toch wat sentimenteel op terug.
Ik weet absoluut niet wat ik nog kan verwachten van de komende jaren... hoe die er privé en professioneel gaan uitzien.
Ik heb een lijstje gemaakt van wat ik allemaal nog moet doen voor ik 40 wordt en een gedeelte daarvan heb ik ook verwezenlijkt. Nog veel TO DO over, want nu stopt het toch niet? Ik kan toch nog niet met pensioen? Hopelijk heb ik die ballonvaart en die 10mileservaring nog te goed en begint het (nieuwe en andere) leven echt wel op 40.
Dan kijk ik pas uit naar mijn verjaardag!!
Absoluut te doen voor 40 en ook gedaan:
* fantastische bestemmingen: jaren '70 en '80 kampeervakanties in Europa en jaren '90 verre exotische reizen naar Filippijnen, Zuid-Afrika, Bolivië, Peru, Equador, Guatemala en Madagascar en (hoofdsteden)als New York (1999, 2000), Johannesburg (1997), Londen (1996), Praag (1981 en 1999), Berlijn (2006), Madrid (2007), Rome (1999) en nog toffe citytrips en cityweeks naar Valencia (2006), Marrakech (2006), Stockholm (2003), Dublin (2005), Amsterdam (meerdere keren), net als Parijs, Kopenhagen (1996, 2008), Lissabon (2005), Avignon (2005), Kreta (1991, 2007), Lesbos (2006), La Palma (2003), Granada (1999), Sevilla en Salamanca (1998), Krakau (2007) --- nog zoveel TO DO
* enge dingen doen die ik eigenlijk niet durf, zoals met een verhuiswagen rijden (2007), helemaal alleen meer dan 500 km rijden zonder gps (1999 naar vriendin in Duitsland), skeeleren en niet alleen op vlak terrein
* blog beginnen om bij te blijven met de jeugd
* BV's kussen (3 stuks)
* trouwen en baby maken (omgekeerde volgorde op één jaar tijd!) en proberen op te voeden
* sporten: van turnen, dansen, volleybal in mijn jeugd tot madammenturnen en Bodystyling nu
Not done als je 40 bent:
* minirokjes dragen
* posters met punaises in de muur, ipv ingekaderd
* nagelbijten (moeilijk moeilijk)
TO DO:
* er zijn nog zoveel leuke bestemmingen (hint hint): Kenia (A.&R. bezoeken en op safari gaan), Nieuw-Zeeland, Bali, Tokyo, San Francisco, Paaseiland, Buenos Aires (jaja ABBA, we komen ooit!!), de Baltische hoofdsteden enzovoort enzovoort
* parachute / helikopter / luchtballon: maar mijn mama is daar niet zo voor
* radikaal van job veranderen
* een nieuwe opleiding volgen
* mee jong blijven met zoontje (maar neen, ik ga niet mee voetballen, basketten, tenzij aan de zijlijn) en dus eigen sport beginnen of volhouden (START TO RUN of skeeleren), op de hoogte blijven van de 'moderne muziek'
* talen: het Engels, Frans, Duits, Italiaans en Spaans dat ik op school of in avondschool volgde (maar veel te vlug opgaf) onderhouden (en dus veel op reis gaan!!)
Ik weet absoluut niet wat ik nog kan verwachten van de komende jaren... hoe die er privé en professioneel gaan uitzien.
Ik heb een lijstje gemaakt van wat ik allemaal nog moet doen voor ik 40 wordt en een gedeelte daarvan heb ik ook verwezenlijkt. Nog veel TO DO over, want nu stopt het toch niet? Ik kan toch nog niet met pensioen? Hopelijk heb ik die ballonvaart en die 10mileservaring nog te goed en begint het (nieuwe en andere) leven echt wel op 40.
Dan kijk ik pas uit naar mijn verjaardag!!
Absoluut te doen voor 40 en ook gedaan:
* fantastische bestemmingen: jaren '70 en '80 kampeervakanties in Europa en jaren '90 verre exotische reizen naar Filippijnen, Zuid-Afrika, Bolivië, Peru, Equador, Guatemala en Madagascar en (hoofdsteden)als New York (1999, 2000), Johannesburg (1997), Londen (1996), Praag (1981 en 1999), Berlijn (2006), Madrid (2007), Rome (1999) en nog toffe citytrips en cityweeks naar Valencia (2006), Marrakech (2006), Stockholm (2003), Dublin (2005), Amsterdam (meerdere keren), net als Parijs, Kopenhagen (1996, 2008), Lissabon (2005), Avignon (2005), Kreta (1991, 2007), Lesbos (2006), La Palma (2003), Granada (1999), Sevilla en Salamanca (1998), Krakau (2007) --- nog zoveel TO DO
* enge dingen doen die ik eigenlijk niet durf, zoals met een verhuiswagen rijden (2007), helemaal alleen meer dan 500 km rijden zonder gps (1999 naar vriendin in Duitsland), skeeleren en niet alleen op vlak terrein
* blog beginnen om bij te blijven met de jeugd
* BV's kussen (3 stuks)
* trouwen en baby maken (omgekeerde volgorde op één jaar tijd!) en proberen op te voeden
* sporten: van turnen, dansen, volleybal in mijn jeugd tot madammenturnen en Bodystyling nu
Not done als je 40 bent:
* minirokjes dragen
* posters met punaises in de muur, ipv ingekaderd
* nagelbijten (moeilijk moeilijk)
TO DO:
* er zijn nog zoveel leuke bestemmingen (hint hint): Kenia (A.&R. bezoeken en op safari gaan), Nieuw-Zeeland, Bali, Tokyo, San Francisco, Paaseiland, Buenos Aires (jaja ABBA, we komen ooit!!), de Baltische hoofdsteden enzovoort enzovoort
* parachute / helikopter / luchtballon: maar mijn mama is daar niet zo voor
* radikaal van job veranderen
* een nieuwe opleiding volgen
* mee jong blijven met zoontje (maar neen, ik ga niet mee voetballen, basketten, tenzij aan de zijlijn) en dus eigen sport beginnen of volhouden (START TO RUN of skeeleren), op de hoogte blijven van de 'moderne muziek'
* talen: het Engels, Frans, Duits, Italiaans en Spaans dat ik op school of in avondschool volgde (maar veel te vlug opgaf) onderhouden (en dus veel op reis gaan!!)
dinsdag, maart 18
27, 26 en 25 dagen voor 40
De jaren '80, daar moet ik even diep voor ademhalen, voor ik dat blik herinneringen opentrek... Het zijn immers mijn wonderjaren: de jaren van verwondering, de wortels van mijn sociaal, politiek, relationeel en professioneel bestaan, de grond onder mijn voeten, de golven in mijn zee...
De basis voor de rest van mijn leven ligt in die jaren '80: de Milletvestentijd, het materialisme, de Alexandermentaliteit (alles voor mij, niks voor een ander), de epauletten, roze of grijze beenwarmers, wortelpermanent, de tijd van Chariots of Fire, ET, Educating Rita, the Terminator en Back to the Future, Top Gun, Fatal Attraction en Rain Man, de strijd tussen de fans van U2 en Simple Minds. En toen Twix nog gewoon Raider heette. De Arafatsjaals die we op de vredesbetogingen droegen, pins en badges die we overal opspeldden.
Muziek 1981: Japanese Boy (Aneka), Oh La La La (TC Matic), Vienna (Ultravox), Tainted Love (Soft Cell), Sinds een dag of twee (Doe Maar)
Muziek 1982: Heartbreaker (Dionne Warwick), Avalon (Roxy Music), Down Under (Men at Work)--- dat weerklonk vanop de cassetterecorder onder de snelbinder van onze fiets, Sexual Healing (Marvin Gaye), Golden Brown (Stranglers)
Muziek 1983: China Girl (David Bowie), Sweet Dreams (Eurythmics), Holiday (Madonna), 99 luftballons (Nena), Back on the Chain Gang (Pretenders)
De wereld stond intussen niet stil in '81,'82 en '83: Falklandoorlog, aanslag op president Reagan en op de paus, de Egyptische president Sadat wordt effectief vermoord, de anti-rakettenbetogingen, de eerste AIDSgevallen en proefbuisbaby's
Je hebt zo van die jaren in je leven, scharniermomenten, een reuzesprong, een jaar met ups en downs. Dat was 1982 voor mij: het jaar van mijn (sexuele) revolutie, mijn groei (12 cm op één jaar, toen nog in de lengte), van kind naar volwassen vrouw, met alles erop en eraan ;-) Ik leerde mijn eerste lief kennen aan de waterplassen, waar we in de zomer gingen zwemmen en achter de jongens lopen (of was het omgekeerd?), mijn tweede op de eerste dag van het hoger middelbaar en mijn derde (en daar bleef ik maar liefst 5 jaar aan plakken)in de botsauto's op jaarmarktkermis.
Ik verlies mijn onschuld en een stuk van mijn tienertijd aan de enige blonde gast in mijn trofeeënkast. En ik werd coureursvrouwtje avant la lettre, met alles erop en eraan. Of beter gezegd: er niet aan. Uren heb ik op de koers gesleten, limonades gedronken in het supporterscafé en uren hebben we NIET doorgebracht op fuiven, wat een tiener toch hoort te doen... Herinneringen aan die liefdesjaren: verbrande kuit in de tweede graad van de uitlaat van zijn brommer (we stonden te kussen), 'duifkes' eten bij zijn tante, ik las de 'Flair' van zijn moeder als eerste, maar eigenlijk feitelijk heb ik ook veel traantjes gelaten, want hij zag mij niet zo graag als ik hem, peins ik.
Every Breath You Take, Every Move You Make, I'll Be Watching You... dat nummer van The Police is voor mij nog steeds het ultieme stalkerlied, het gevoel van geen stap alleen te kunnen zetten, elke minuut in 't oog gehouden worden, niet kunnen ademen, niet kunnen kiezen. Tot ik het uitmaakte en mijn nieuwe leven begon. Maar dat is voor een volgend hoofdstuk/scharniermoment
De basis voor de rest van mijn leven ligt in die jaren '80: de Milletvestentijd, het materialisme, de Alexandermentaliteit (alles voor mij, niks voor een ander), de epauletten, roze of grijze beenwarmers, wortelpermanent, de tijd van Chariots of Fire, ET, Educating Rita, the Terminator en Back to the Future, Top Gun, Fatal Attraction en Rain Man, de strijd tussen de fans van U2 en Simple Minds. En toen Twix nog gewoon Raider heette. De Arafatsjaals die we op de vredesbetogingen droegen, pins en badges die we overal opspeldden.
Muziek 1981: Japanese Boy (Aneka), Oh La La La (TC Matic), Vienna (Ultravox), Tainted Love (Soft Cell), Sinds een dag of twee (Doe Maar)
Muziek 1982: Heartbreaker (Dionne Warwick), Avalon (Roxy Music), Down Under (Men at Work)--- dat weerklonk vanop de cassetterecorder onder de snelbinder van onze fiets, Sexual Healing (Marvin Gaye), Golden Brown (Stranglers)
Muziek 1983: China Girl (David Bowie), Sweet Dreams (Eurythmics), Holiday (Madonna), 99 luftballons (Nena), Back on the Chain Gang (Pretenders)
De wereld stond intussen niet stil in '81,'82 en '83: Falklandoorlog, aanslag op president Reagan en op de paus, de Egyptische president Sadat wordt effectief vermoord, de anti-rakettenbetogingen, de eerste AIDSgevallen en proefbuisbaby's
Je hebt zo van die jaren in je leven, scharniermomenten, een reuzesprong, een jaar met ups en downs. Dat was 1982 voor mij: het jaar van mijn (sexuele) revolutie, mijn groei (12 cm op één jaar, toen nog in de lengte), van kind naar volwassen vrouw, met alles erop en eraan ;-) Ik leerde mijn eerste lief kennen aan de waterplassen, waar we in de zomer gingen zwemmen en achter de jongens lopen (of was het omgekeerd?), mijn tweede op de eerste dag van het hoger middelbaar en mijn derde (en daar bleef ik maar liefst 5 jaar aan plakken)in de botsauto's op jaarmarktkermis.
Ik verlies mijn onschuld en een stuk van mijn tienertijd aan de enige blonde gast in mijn trofeeënkast. En ik werd coureursvrouwtje avant la lettre, met alles erop en eraan. Of beter gezegd: er niet aan. Uren heb ik op de koers gesleten, limonades gedronken in het supporterscafé en uren hebben we NIET doorgebracht op fuiven, wat een tiener toch hoort te doen... Herinneringen aan die liefdesjaren: verbrande kuit in de tweede graad van de uitlaat van zijn brommer (we stonden te kussen), 'duifkes' eten bij zijn tante, ik las de 'Flair' van zijn moeder als eerste, maar eigenlijk feitelijk heb ik ook veel traantjes gelaten, want hij zag mij niet zo graag als ik hem, peins ik.
Every Breath You Take, Every Move You Make, I'll Be Watching You... dat nummer van The Police is voor mij nog steeds het ultieme stalkerlied, het gevoel van geen stap alleen te kunnen zetten, elke minuut in 't oog gehouden worden, niet kunnen ademen, niet kunnen kiezen. Tot ik het uitmaakte en mijn nieuwe leven begon. Maar dat is voor een volgend hoofdstuk/scharniermoment
zondag, maart 16
28 dagen voor 40
In 1980 hield volgende vraag iedereen in de ban: Who Shot JR? Ik weet het begot niet meer...
In 1980 ook Zomerspelen in Moskou. De helft van de familie staat op het Rode Plein, wij gaan naar Tsjechoslovakije (toen nog samen) kamperen. De eerste post-its, uitgevonden door 3-M. Ronald Reagan verslaat Jimmy Carter. De pokken zijn eindelijk uitgeroeid! 1980 is voor mij vooral het jaar dat John Lennon werd vermoord. De dag erna kocht ik mijn eerste LP met mijn eigen centjes (Double Fantasy). Alleen als ik alleen thuis was, zong ik vollen bak mee, want de platenspeler stond in de living en niet op mijn eigen kamer. Ook de liedjes van Urbanus kende ik van binnen en van buiten. Bakske vol met stro kan ik nog altijd meezingen! De eerste zwijmelmomenten op sneeuwklassen, waar alle meisjes (en sommige jongens?!) verliefd waren op de skileraar. We verhuisden naar een eigen huis met een tuin en konden nog altijd te voet naar school. Tot ik naar de middelbare school ging, per fiets. En tussen de middag thuis gaan eten, niet in de refter! Wat een luxe ;-)
Muziek: Celebration (Kool & The Gang), Enola Gay (O.M.D.), Kiss on My List (Hall & Oates), 'Upside Down' (Diana Ross), So Long (Fischer Z), You (Scooter).
De film Fame komt uit. Uren dansplezier en wegdromen bij een danscarrière. Helaas niet voor mij weggelegd, wel voor Leroy, Coco en de anderen.
In 1980 ook Zomerspelen in Moskou. De helft van de familie staat op het Rode Plein, wij gaan naar Tsjechoslovakije (toen nog samen) kamperen. De eerste post-its, uitgevonden door 3-M. Ronald Reagan verslaat Jimmy Carter. De pokken zijn eindelijk uitgeroeid! 1980 is voor mij vooral het jaar dat John Lennon werd vermoord. De dag erna kocht ik mijn eerste LP met mijn eigen centjes (Double Fantasy). Alleen als ik alleen thuis was, zong ik vollen bak mee, want de platenspeler stond in de living en niet op mijn eigen kamer. Ook de liedjes van Urbanus kende ik van binnen en van buiten. Bakske vol met stro kan ik nog altijd meezingen! De eerste zwijmelmomenten op sneeuwklassen, waar alle meisjes (en sommige jongens?!) verliefd waren op de skileraar. We verhuisden naar een eigen huis met een tuin en konden nog altijd te voet naar school. Tot ik naar de middelbare school ging, per fiets. En tussen de middag thuis gaan eten, niet in de refter! Wat een luxe ;-)
Muziek: Celebration (Kool & The Gang), Enola Gay (O.M.D.), Kiss on My List (Hall & Oates), 'Upside Down' (Diana Ross), So Long (Fischer Z), You (Scooter).
De film Fame komt uit. Uren dansplezier en wegdromen bij een danscarrière. Helaas niet voor mij weggelegd, wel voor Leroy, Coco en de anderen.
vrijdag, maart 14
30 en 29 dagen voor 40
1978:
Muziek: Denis (Blondie), Le Freak (Chic), Ti Amo (Umberto Tozzi), Lust For Life (Iggy Pop), Y.M.C.A. (Village People) en Nutbush City Limits (Ike en Tina Turner).
Op persoonlijk vlak leer ik de eerste allochtone kinderen kennen (3 Turkse meisjes), wanneer ik in de Wereldklas zit. In het vijfde en zesde leerjaar vormen wij de eerste Unicefklassen, een soort wereldoriëntatie avant la lettre. Spelenderwijs leren we over armoede, energie op aarde, rechtvaardigheid enz. Wat ik tot op vandaag doe en ook zo doorgeef aan de volgende generatie is tanden poetsen met een half bekertje water. Als tienjarige mag ik een speech houden voor kinderrechten in de plaatselijke feestzaal. Voorbestemd om voor Unicef te werken, wat ik ook effectief heb gedaan als eerste echte job in de jaren '90. Klinkt serieus en dat was ik ook: een ernstig kind, in mijn boekenwereld verstopt, terwijl mijn broertje en nichtje (White) van het dak sprongen zoals de Kat (zie ook deze post voor meer tvsentiment). Maar ik kon ook goed rolschaatsen, perkhinkelen, dansen en turnen. Don't worry!
1979:
Muziek: One Step Beyond (Madness), Angel Eyes (Roxy Music), I don't like Mondays (Boomtown Rats), Hold the Line (Toto) en Opzij (Herman Van Veen).
Dit zijn liedjes waar ik de teksten van binnen en van buiten ken. Zelfs het Engels en Italiaans dacht ik al machtig te zijn als prille 10-er!
Dit weekend zijn de jaren '70 afgerond in mijn aftelling van 1968 tot 2008. Een voorliefde voor oranje en bruin, ronde motiefjes, beetje Madness en het besef dat de wereld niet oneindig kan blijven draaien als we zo voortdoen en toch nog veel romantiek alla 'Holly Hobby' heb ik ervan overgehouden.
Hop naar de tachtiger jaren...
Muziek: Denis (Blondie), Le Freak (Chic), Ti Amo (Umberto Tozzi), Lust For Life (Iggy Pop), Y.M.C.A. (Village People) en Nutbush City Limits (Ike en Tina Turner).
Op persoonlijk vlak leer ik de eerste allochtone kinderen kennen (3 Turkse meisjes), wanneer ik in de Wereldklas zit. In het vijfde en zesde leerjaar vormen wij de eerste Unicefklassen, een soort wereldoriëntatie avant la lettre. Spelenderwijs leren we over armoede, energie op aarde, rechtvaardigheid enz. Wat ik tot op vandaag doe en ook zo doorgeef aan de volgende generatie is tanden poetsen met een half bekertje water. Als tienjarige mag ik een speech houden voor kinderrechten in de plaatselijke feestzaal. Voorbestemd om voor Unicef te werken, wat ik ook effectief heb gedaan als eerste echte job in de jaren '90. Klinkt serieus en dat was ik ook: een ernstig kind, in mijn boekenwereld verstopt, terwijl mijn broertje en nichtje (White) van het dak sprongen zoals de Kat (zie ook deze post voor meer tvsentiment). Maar ik kon ook goed rolschaatsen, perkhinkelen, dansen en turnen. Don't worry!
1979:
Muziek: One Step Beyond (Madness), Angel Eyes (Roxy Music), I don't like Mondays (Boomtown Rats), Hold the Line (Toto) en Opzij (Herman Van Veen).
Dit zijn liedjes waar ik de teksten van binnen en van buiten ken. Zelfs het Engels en Italiaans dacht ik al machtig te zijn als prille 10-er!
Dit weekend zijn de jaren '70 afgerond in mijn aftelling van 1968 tot 2008. Een voorliefde voor oranje en bruin, ronde motiefjes, beetje Madness en het besef dat de wereld niet oneindig kan blijven draaien als we zo voortdoen en toch nog veel romantiek alla 'Holly Hobby' heb ik ervan overgehouden.
Hop naar de tachtiger jaren...
donderdag, maart 13
31 dagen voor 40
Ik ben nu meer dan ooit fan van de motiefjes uit de jaren '70. Minder van de 'Love Boat'-kitsch
Love, exciting and new
Come aboard, we're expecting you
Love, life's sweetest reward
Let it flow, it floats back to you
Love Boat soon will be making another run
The Love Boat promises something for everyone
Set a course for adventure
Your mind on a new romance
And love won't hurt anymore
It's an open smile on a friendly shore
It's love
Welcome aboard
It's love!
1977: Nederland, België en Luxemburg adopteren het zomeruur, eerste uitzending van "Love Boat" in de States, en Charlie's Angels eindelijk op onze tv ( met Kate Jackson, Farrah Fawcett-Majors, en Jaclyn Smith) In 1977 verving Cheryl Ladd Farrah. Wij speelden het trio na op de speelplaats van de lagere gemeenteschool.
Muziek: Disco Inferno (Trammps), Hotel California (Eagles), How Deep Is Your Love (Bee Gees), Meisjes (Raymond VHG), Het Werd Zomer (Rob De Nijs) en Knowing Me Knowing You (Abba)
Films: "Star Wars", "Saturday Night Fever", "Close Encounters Of The Third Kind"
woensdag, maart 12
32 dagen voor 40
1976: Concorde voert eerste commerciële vlucht uit, Mao Zedong sterft en een varken, een kikker en een beer nodigen de wereld uit om naar de 'Muppet Show' te kijken. We blijven dat doen tot ver in de jaren '80...
Muziek: Light my Fire (The Doors), Soley Soley (Middle of the Road), Daddy Cool (Boney M), Sixteen Tons (Louis Neefs)
Deze muziek kan ik me ook echt wel herinneren.
Nog mooie momenten beleefde ik in 1976 met ons gezinnetje op reis. We hadden de hittegolf van juli uitgekozen om naar het hete... Joegoslavië te rijden en daar te gaan kamperen. Toen nog verenigd en een prachtig land met vriendelijke mensen, authentieke dorpjes, traditionele kostuums, een BBQ met de hele camping aan een superlange tafel, zwemmen in de zee en de riviertjes.
In de jaren '70 en '80 reisden we trouwens elke zomer naar een Europees land, meestal Frankrijk. Maar we hebben ook een stuk van Spanje en Italië gezien. Fantastisch om als kind met andere culturen en talen kennis te maken. Merci mama en papa! Bovendien kregen we voor elke reis een nieuw gezelschapsspel: Monopoly, Twister, Trivial Pursuit, Cluedo... Memories!!
Muziek: Light my Fire (The Doors), Soley Soley (Middle of the Road), Daddy Cool (Boney M), Sixteen Tons (Louis Neefs)
Deze muziek kan ik me ook echt wel herinneren.
Nog mooie momenten beleefde ik in 1976 met ons gezinnetje op reis. We hadden de hittegolf van juli uitgekozen om naar het hete... Joegoslavië te rijden en daar te gaan kamperen. Toen nog verenigd en een prachtig land met vriendelijke mensen, authentieke dorpjes, traditionele kostuums, een BBQ met de hele camping aan een superlange tafel, zwemmen in de zee en de riviertjes.
In de jaren '70 en '80 reisden we trouwens elke zomer naar een Europees land, meestal Frankrijk. Maar we hebben ook een stuk van Spanje en Italië gezien. Fantastisch om als kind met andere culturen en talen kennis te maken. Merci mama en papa! Bovendien kregen we voor elke reis een nieuw gezelschapsspel: Monopoly, Twister, Trivial Pursuit, Cluedo... Memories!!
dinsdag, maart 11
33 dagen voor 40
1975: Dood Franco ; Lou Bega van Mambo n°5 wordt geboren op mijn 7e verjaardag.
En ook de Monchichi ziet het levenslicht, in Japan om kinderen respect en liefde bij te brengen. In Europa maken ook wij kennis met de grappige aapjes.
Muziek: Barry White - You're The First, The Last, My Everything.
Mijn lief van de halve jaren '80 had me deze tekst op Valentijn handgeschreven kado gedaan. Naïef als ik was, dacht ik dus dat hij die op mijn lijf geschreven had en dan nog wel in het Engels, kieken!!
Barry White - You're The First, The Last, My Everything
My first, my last, my everything.
And the answer to all my dreams.
You're my sun, my moon, my guiding star.
My kind of wonderful, that's what you are
I know there's only, only one like you.
There's no way, they could have made two
You're all I'm living for,
Your love I'll keep for evermore,
You're the first, you're the last, my everything.
In you I've found so many things
A love so new only you could bring
Can't you see if you,
You'll make me feel this way.
You're like a first morning dew on a brand new day.
I see so many way that I
can love you,Till the day I die.
You're my reality, yet I'm lost in a dream.
You're the first, the last, my everything
I know there's only, only one like you.
There's no way they could have made two.
Girl you're my reality
But I'm lost in a dream
You're the first, you're the last, my everything
En ook de Monchichi ziet het levenslicht, in Japan om kinderen respect en liefde bij te brengen. In Europa maken ook wij kennis met de grappige aapjes.
Muziek: Barry White - You're The First, The Last, My Everything.
Mijn lief van de halve jaren '80 had me deze tekst op Valentijn handgeschreven kado gedaan. Naïef als ik was, dacht ik dus dat hij die op mijn lijf geschreven had en dan nog wel in het Engels, kieken!!
Barry White - You're The First, The Last, My Everything
My first, my last, my everything.
And the answer to all my dreams.
You're my sun, my moon, my guiding star.
My kind of wonderful, that's what you are
I know there's only, only one like you.
There's no way, they could have made two
You're all I'm living for,
Your love I'll keep for evermore,
You're the first, you're the last, my everything.
In you I've found so many things
A love so new only you could bring
Can't you see if you,
You'll make me feel this way.
You're like a first morning dew on a brand new day.
I see so many way that I
can love you,Till the day I die.
You're my reality, yet I'm lost in a dream.
You're the first, the last, my everything
I know there's only, only one like you.
There's no way they could have made two.
Girl you're my reality
But I'm lost in a dream
You're the first, you're the last, my everything
(Voor alle duidelijkheid: in 1975 maakte ik nog kleertjes voor mijn Monchichi, had ik nog geen lief *zucht* en ging ik nog met mijn papa trouwen, zoals alle meisjes van die leeftijd)
zondag, maart 9
35 en 34 dagen voor 40
1973: Opening WTC in New York. Staatsgreep in Chili, Pinochet neemt plaats in van vermoorde Allende.
Persoonlijk: de eerste autoloze zondag herinner ik mij alsof het gisteren was. Ik mocht van een kennis van mijn ouders een stukje mee op zijn paard, zomaar over de A12. De stilte maakte toen al indruk op mij.
Persoonlijk: ik ga naar de grote school en verhuis van de ene kant van het water naar de andere. Op het schoolreisje naar de speeltuin dingen 5 jongetjes van de klas naar mijn hand. Ik word omsingeld aan de glijbaan en hou er voor de rest van mijn leven claustrofobie aan over.
Nog meer muziek: Dé grote nummer 1-hit in Vlaanderen was het winnende Eurovisie Songfestivalliedje van de Zweedse groep Abba, Waterloo.
Op tv: eerste uitzending van 'Ome Willem' (zie voor jaren '70 tvjeugdsentiment alla 'Broodje Poep')
Persoonlijk: de eerste autoloze zondag herinner ik mij alsof het gisteren was. Ik mocht van een kennis van mijn ouders een stukje mee op zijn paard, zomaar over de A12. De stilte maakte toen al indruk op mij.
1974
Three Degrees "When will I see you again" (are we in love or just good friends? is this the beginning or is this the end?) - als zesjarige op het allerlaatste schoolfeest in de derde kleuterklas was ik benauwd dat ik bij het dansje van mijn kruisje op de vloer zou afwijken. Nu is dit pure nostalgie naar de jaren '70.
Three Degrees "When will I see you again" (are we in love or just good friends? is this the beginning or is this the end?) - als zesjarige op het allerlaatste schoolfeest in de derde kleuterklas was ik benauwd dat ik bij het dansje van mijn kruisje op de vloer zou afwijken. Nu is dit pure nostalgie naar de jaren '70.
Persoonlijk: ik ga naar de grote school en verhuis van de ene kant van het water naar de andere. Op het schoolreisje naar de speeltuin dingen 5 jongetjes van de klas naar mijn hand. Ik word omsingeld aan de glijbaan en hou er voor de rest van mijn leven claustrofobie aan over.
Nog meer muziek: Dé grote nummer 1-hit in Vlaanderen was het winnende Eurovisie Songfestivalliedje van de Zweedse groep Abba, Waterloo.
Op tv: eerste uitzending van 'Ome Willem' (zie voor jaren '70 tvjeugdsentiment alla 'Broodje Poep')
vrijdag, maart 7
36 dagen voor 40
In de wereld: 1972 was het jaar van de gijzeling op de O.S. in München en van Bloody Sunday in Noord-Ierland. Bobby Fischer wordt wereldschaakkampioen.
Persoonlijk en muziek: The Osmonds -- mijn oudste nicht had het voor Donny. Wij, de nichtjes Black & White, luisterden met ons oor tegen de muur van haar slaapkamer mee. Wij waren voor Jimmy en treiterden haar in haar bakvissenadoratie. Ben van Michael Jackson stond ook hoog in onze hitparade.
Nog op de platenspeler: The First Time Ever I Saw Your Face, Roberta Flack ; American Pie, Don McLean ; Lean On Me, Bill Withers ; My Ding-A-Ling, Chuck Berry ; The Lion Sleeps Tonight, Robert John
Persoonlijk en muziek: The Osmonds -- mijn oudste nicht had het voor Donny. Wij, de nichtjes Black & White, luisterden met ons oor tegen de muur van haar slaapkamer mee. Wij waren voor Jimmy en treiterden haar in haar bakvissenadoratie. Ben van Michael Jackson stond ook hoog in onze hitparade.
Nog op de platenspeler: The First Time Ever I Saw Your Face, Roberta Flack ; American Pie, Don McLean ; Lean On Me, Bill Withers ; My Ding-A-Ling, Chuck Berry ; The Lion Sleeps Tonight, Robert John
37 dagen voor 40
1971: Nasser is dood en Sadat volgt hem op. Bangladesh wordt geboren. En film 'Mira' van Fons Rademakers komt uit, met Willeke van Ammelrooy.
Persoonlijk: Ik deel de aandacht van mijn ouders met een kersvers broertje. In de jaren '70 nog een braaf manneke...
Muziek: Pour un flirt (Michel Delpech); Ain't no sunshine (Bill Withers); Soley soley (Middle of the road) --- meteen de naam van de dansgroep waar ik 10 jaar bij was
(Middle of the Road: let vooral op de bottekes en de seventies make-up, pure nostalgie)
Dansgroep Soley ging met zijn tijd mee en jumpt anno 2008 (zie ook post Back in Time> )
Persoonlijk: Ik deel de aandacht van mijn ouders met een kersvers broertje. In de jaren '70 nog een braaf manneke...
Muziek: Pour un flirt (Michel Delpech); Ain't no sunshine (Bill Withers); Soley soley (Middle of the road) --- meteen de naam van de dansgroep waar ik 10 jaar bij was
(Middle of the Road: let vooral op de bottekes en de seventies make-up, pure nostalgie)
Dansgroep Soley ging met zijn tijd mee en jumpt anno 2008 (zie ook post Back in Time> )
donderdag, maart 6
38 dagen voor 40
Van mijn derde levensjaar herinner ik me toch al 't een en 't ander
1970: Allende komt aan de macht in Chili. Jimi Hendrix heeft zijn laatste noot gespeeld.
Persoonlijk: Black & White samen in de Franse Cévennes op hun bloot gat in de rivier. We beloven om dat 40 jaar na datum nog eens over te doen. De opbrengst van die foto gaat naar een goed doel.
Muziek: Sex machine (James Brown) ; Spirit in the sky (Norman Greenbaum) ; Close to you (The Carpenters) ; Wild world (Jimmy Cliff)
dinsdag, maart 4
40 dagen voor 40
50 jaar geleden vond Peyo de Smurfen uit, intussen over de hele wereld bekend. 50 jaar geleden liepen mijn ouders (toen nog elk apart) op Expo58 te dromen over wat de toekomst zou brengen. 40 jaar geleden vonden ze mij uit en droomden over wat de toekomst voor mij in petto zou hebben
Nog precies 40 dagen om de voorbije 40 jaar in kaart te brengen.
Ziehier het eerste jaar van mijn leven:
Lente 1968: Ik was er amper of het zat er al 'boenk' tegen bij de studenten in Parijs en dat was besmettelijk tot in België. Het TET-offensief in Vietnam, daar lag ik nog niet wakker van, maar de rest van de bevolking wel. Martin Luther King werd in Memphis, Tennessee door een blanke scherpschutter op het balkon van zijn motel doodgeschoten en Rudi Dutschke wordt op de Berlijnse Kurfürstendam van zijn fiets geschoten.
Persoonlijk: Mijn familie zag de ooievaars in Spanje en wist dat ik geboren was. Toen gebeurde die blijde melding nog met een *teeleegram*. Ik was getuige van de eerste uitzending van de Fabeltjeskrant op de (Nederlandse) televisie. In onze contreien stond de tv dikwijls op 'Olland'.
Muziek die me begeleidde: Born to be Wild (Steppenwolf); The dock of the bay (Otis Redding); Nights in white satin (the Moody Blues); Rain and tears (Aphrodite's Child); What a wonderful world (Louis Amstrong); I heard it through the grapevine (Marvin Gaye)
Mijn tweede levensjaar werd gemarkeerd door:
1969: Eddy Merckx wint de Tour de France en Neil Armstrong is de eerste man op de maan. Hij spreekt de historische woorden: 'een kleine stap voor de mens, maar een reuzenstap voor de mensheid'.
Persoonlijk: Ik krijg er een nichtje bij, een blond engeltje, een levende pop. Samen zijn we Black & White.
Muziek: Seven horses in the sky (The Pebbles); Je t'aime, moi non plus (Serge Gainsbourg & Jane Birkin); Wonderful world, beautiful people (Jimmy Cliff)
Abonneren op:
Posts (Atom)
