Huit femmes

Weekendje Parijs met 8 madammen. Dat is bijkletsen op een terrasje, bij lekker eten, tijdens het shoppen, het wandelen, op de (open)dubbeldekbus, 2 aan 2, 2 keer 4 of alle 8 samen. Allez soit, combinaties te over. Expo's niet grondig gedaan, wel enkele ontdekkingen onderweg...



We logeren heel budget in een jeugdhotel (we zijn weliswaar fortysomething, maar we mogen binnen als we ons gedragen als pubers: opdracht geslaagd!). Le Marais is een verrassende wijk. Studenten- annex shoppingbuurt met heerlijke restootjes, verwarmde terrasjes en prachtige straatjes om in rond te dwalen.






We slenteren, stappen door, in en uit winkels, op en af terrasjes en toch raken we niemand kwijt. Dat kan ook moeilijk met het geluid van enkele trolleys in ons kielzog ;-) Onze bagage groeit aan naargelang het weekend vordert en de portemonnee slinkt... En onze nieuwe aanwinsten gaan helemaal mee tot Montmartre! Missie geslaagd, volgend jaar een andere stad onveilig maken xxx

Ground fourty

13 april 2008 is Dag van het Erfgoed. Haha, schitterend gekozen. Mij mogen ze ook met zorg behandelen en verwennen vandaag en dan binnenkort restaureren!
Slecht geslapen al drie nachten op rij, ik krijg nooit die wallen op tijd weg, wat ga ik aantrekken, hoe moet ik me gedragen, moet ik hier alles nog schoonmaken, wie komt er vandaag, wie ga ik zien, paniek... bestaat er zoiets als verjaardagsstress?


Een onverwacht en pracht van een kado. Ik heb wel voldoende tips gegeven de laatste weken, maar toch, ik ben van mijn melk. De 7 vette jaren zijn begonnen xxx


We nemen het veerbootje voor een rustige brunch met ons gezinnetje. En opeens... staan er daar 40 vrienden en vriendinnen om mee te eten en te vieren. Ik ben er niet goed van, maar vind het fantastisch. Relax... enkel nog genieten en alles over mij laten komen. Wie mij kent, weet dat dat moeilijk is, maar het is gelukt. Ik heb van elke minuut genoten: van het ontbijt/brunch/middagmaal, de attenties, de bling bling en het terrasje achteraf. Merci allemaal!!


Het is me het verjaarDAGje wel geweest. All seasons in one day. Mijn gevoelens gaan mee met het weer en ik vrees dat ik weer een onrustige nacht tegemoet ga, maar dat is dan omdat mijn hoofd zo vol zit met emoties. Het is inderdaad erger om 40 te worden dan om 40 te zijn met zo'n geweldige vrienden. Alvast één voornemen voor de komende 40 jaar is het koesteren van die familieleden en vrienden!

Enkele uren voor 40

Ik krijg reacties dat deze roundup van 40 jaar Wisteria een heuse terugblik is op wat geweest is. Dat is juist. Je weet beter waar je naartoe gaat als je kijkt naar wat je al deed. Maar het is niet correct dat enkel je daden tellen, je acties, wat je 'verwezenlijkt' hebt. Het gaat erom dat je in deze hoofdstukken over mijn leven kan meelezen wie ik ben en wie en wat me zo gemaakt heeft. De successen, wat vlot liep, maar ook de tegenslagen, het verdriet, verstopt of aanwezig. En dan ben ik best tevreden met wie ik ben. Ik hoop van jullie hetzelfde ;-))

Stel dat ik mijn kaarsje laat op mijn 40e, dan wil ik herinnerd worden als:
* een toffe, dynamische, attente, charmante vriendin
* een toffe, dynamische, attente, charmante vrouw
* een toffe, dynamische, attente, charmante mama
* een toffe, dynamische, attente, charmante collega
* een toffe, dynamische, attente, charmante werknemer
* een toffe, dynamische, attente, charmante vul-maar-aan

Voor de volledigheid (want zo ben ik ook, de perfectionistische lijstjesmadam) heb je nog de 21ste eeuw van me tegoed.
Na een dipje op mijn 31e, veranderde 2001 mijn leven. Uitgerekend op nieuwjaar ontmoette ik (eigenlijk via blind date) mijn toekomstige wederhelft. Het klikte enkele dagen later en ook in de loft waar ik binnenkwam voelde ik me meteen thuis. A ja, die loft stond aan het water waar ik als kind fietste. Dat kon geen toeval zijn: terugkeren naar mijn geboortestreek. Binnen het jaar lange reis, zwanger, verhuisd en getrouwd (echt waar, die trouwplannen waren er voor de 'conceptie', maar de natuur haalde ons in). 33 werd ik op Goede Vrijdag dat jaar. En ik deelde de avond voordien het Laatste Avondmaal met mijn 12 beste vriendinnen/apostelen. Die blijven heel belangrijk in mijn leven, hoewel de volgorde (als die er al zou zijn) weleens wisselt, naargelang onze gedeelde interesses van dat moment.



2002 was een jaar met heel hoge ups, maar ook diepe downs. Op de geboortedag van ons zoontje, vernamen we dat mijn papa ons spoedig zou verlaten. Gelukkig heeft hij zijn kleinkind nog in zijn armen gehad. Een onbezorgde kraamtijd had ik niet. Maar aan de kleine trok iedereen zich op en we probeerden met kleine dingetjes toch nog van die eerste zomer te genieten. En bij deze, bedankt mama, om er altijd te zijn voor ons. En dat geldt ook omgekeerd... Mama zijn dat is voor het leven.

Intussen zijn we 7 jaar later en hoop ik dat dit de magere jaren waren. Dan moeten de vette immers nog komen! We bleven niet gespaard van gezondheidsproblemen, maar die komen we wel altijd weer te boven en een heftig, mondig en schattig manneke helpt ons daarbij... Op het werk loopt het ook niet altijd vlotjes. Ik nam met veel spijt afscheid van mijn tv-jaren, maar hoop dat ik met nog meer maturiteit mijn andere job tussen de dino's vervul. Met plezier en trots trouwens! Mijn visuele interesses koppel ik nu aan schrijfplezier op deze blog

De goede voornemens en plannen zijn voor na de feestelijkheden. Muziek van deze jaren hoor je op mijn fuif in mei. Want ik ben niet blijven hangen in de eighties, ik volg mee. Life begins at 40!!

Jaren '90 - 7 dagen voor 40

In de jaren '90 was ik twentysomething en deed mijn eerste werkervaringen op. Ik greep heel wat kansen en ik geloof graag dat ik die niet zomaar in de schoot geworpen kreeg. Ik was de juiste persoon op de juiste plaats op het juiste moment. En ik had er het talent en de ambitie voor ;-)
Enkele maanden op een kabinet deden me weer zin krijgen om te gaan studeren en ik deed er een jaartje Leuven bij. Zo was ik van alle culturele markten thuis. De rest deed ik in de praktijk op. KunstenfestivaldesArts, voor en achter de schermen met zoveel mooie herinneringen, niet alleen de culturele, maar ook veel cafébezoek. De Beursschouwburg heeft goed aan ons verdiend!
Na een jaartje Unicef, stond ik mee aan de wieg van de Brusselse regionale tv. De eerste jaren waren het boeiendst. Ik leerde Brussel nog beter kennen en Brussel mij, ook voor en achter de schermen.

Werkuren en vrije tijd liepen in elkaar over. Collega's werden vrienden, vrienden collega's. Ik nam er naast intussen 3/5 job bij de regionale zender en occassioneel, experimenteel ;-) presentatiewerk bij andere zenders, nog een parttime job bij. Mijn kennismaking met de dino's liep natuurlijk over in een jobaanbieding. En ik kreeg er nog nieuwe vrienden-collegaatjes bij.
Vakantie spaarde ik op om verre reizen te maken met nicht, lief van dat moment of vriendin.


Hoogtepunten beleefde ik in Bolivië en Peru (het historische en magische Macchu Picchu, de kleurenpracht van de Salar de Uyuni, de bewoners op de rieten eilandjes van het Titicacameer), de Filippijnen (vooral natuur, onbetreden dorpjes hoog in de bergen), Zuid-Afrika (het boeiende Kaapstad, het Caroofestival, de Big Five in het Krügerpark), Equador (de ongelooflijke pracht van de Galapagoseilanden en de jungleavonturen), Guatemala, Belize en Honduras (vooral voor het gezelschap in ons busje en de vele trappen van Tikal) en met de man van mijn leven Madagascar (de lemuren, de krabben op het strand en op ons bord).

In 1996 had ik de ideale leeftijd (28 jaar), zoals ik me nog altijd in mijn hoofd voel! Nog geen pigmentvlekken, rimpels, verzakkingen of syndroom van Menière (toen nog nooit van gehoord). Toch voelde ik me niet goed in mijn vel. De biologische klok begon te tikken en ik vond de ware maar niet, op het werk stond ik voor mijn gevoel stil, België was geschokt door de affaire Dutroux en wij begroeven een dierbare vriendin op dezelfde dag als Julie en Melissa en opeens stokte mijn leven... The Fugees begeleiden deze minimidlifecrisis.
Ik zocht het voor de vakantie vlakbij huis. Voor de eerste keer in mijn leven logeerde ik twee weken aan zee. Ik kocht er skeelers en een fiets en was even op mezelf met de vragen des levens en goede voornemens. Af en toe nodigde ik vrienden uit om te gaan terrassen en te champieteren. De rust in mijn hoofd keerde weer.

Ik weet het, de muziek van de jaren '90 is tekenend voor mijn jongvolwassenheid. Maar ik citeer nu alleen de grote oogst aan Belgische muziek: The Radio's, Eerste Sneeuw van Jan De Wilde, Deus, Twee Meisjes van Raymond, Noordkaap met Arme Joe, Mama’s Jasje met Zo ver weg, Gorki met Anja en Mia, Zap Mama, Khadja Nin, De Mens, Sensualité van Axelle Red, Novastar, Hooverphonic, Buscemi, en de stem van Blue Blot zwijgt helaas voor altijd.

Straffe films: Basic Instinct - Paul Verhoeven, Schindler's List - Steven Spielberg, The Piano - Jane Campion, Four Weddings and a Funeral - Mike Newell, Pulp Fiction - Quentin Tarantino, Breaking the Waves - Lars von Trier, The English Patient - Anthony Minghella, Trainspotting - Danny Boylen, Festen - Thomas Vinterberg, American Beauty - Sam Mendes, Being John Malkovich - Spike Jonze en
Dancer in the Dark - Lars von Trier

Konden mij krijgen in de jaren '90: Johnny Depp in Edward Scissorhands en Benny and Joon (nog steeds trouwens als hij wil), Luke Perry (uit Beverly Hills 90210), George Clooney (of is dat al in de 21ste eeuw) en dichter bij huis Mauro, Jan Leyers, Koen De Bouw. In de eenentwintigste eeuw ben ik getrouwd, dus zulke ontboezemingen horen niet in de aanloop naar mijn 40ste thuis. Voor de volledigheid vul ik dit lijstje nog aan met Gabriel Rios, die krullebol uit Numb3rs en die donkerharige dokters uit ER. Just for fun uiteraard...

ONT Span je

20, 19 en 18 voor 40

Ik heb tot een ander scharnierjaar in mijn leven gewacht om de aftelling van de jaren '80 af te ronden.

1988 was er ook weer boenk op. Eindelijk weg van mijn eerste liefde (die van de botsauto's), profiteren van het studenten- en kotleven en een hele zomer van drie maanden lang, samen met mijn beste vriendin naar haar oom en tante in de States. Die Amerikanen, dat was pas een culturele kloof, ons ogen opengetrokken!! We kregen een eigen kamer (completely redecorated), gingen ontbijten bij McDonald's, reden naar de drive-in movies en kusten op de achterbank met de zoon des huizes (één van ons beiden hé), deden aan 'internationale relaties', spraken van poteetoos en niet van potaatoos, namen deel aan pool parties, reden helemaal naar de Niagara Falls en vlogen naar Disney World, namen een vakantiejob aan de lopende band aan tussen de Puertoricanen en tegen augustus was ons geld op. Gelukkig kregen we kost en inwoon van onze fantastische pleegouders waar we BBQ-den met marshmallows, de shoppingmall onveilig maakten op hun kosten (van Wijnegem Shopping Center was nog lang geen sprake), met een camionband de Delaware afvoeren en fortune cookies van de Amerikaanse Chinezen leerden kennen. Een wereld ging voor ons open! THANX
(FOTO STATES NOG TOEVOEGEN)

In de wereld: 1988 Bom ontploft boven Lockerbie, 1989 Berlijnse muur valt, Bloedbad op het Tiananmenplein, Fatwa voor Salman Rushdie en zijn duivelsverzen, 1990 Mandela is vrij, Duitsland wordt herenigd

Persoonlijk 1988-1990: Ik verlies mijn dierbare grootouders, drie jaar op rij, ik ontdek het fuifleven en hou van dansen, ik leer brossen, biljarten, op café gaan en de andere geneugtes des levens. En ik haal mijn schade in, maar let wel: de ene na de andere ;-)) Ik heb een lief op univreis naar Parijs, ene in Barcelona en ene in Moskou. Het maakt de studiereizen extra boeiend! In Barcelona ontdekken we Gaudi en Picasso, in Moskou de theematrones op elke hotelverdieping, we zigzaggen tussen pooiers en Russische maffia, overleven op zoete champagne en Vitabissen en verpatsen onze chocola en nylon kousen aan de Russen. Glasnost stond in zijn kinderschoenen, dat leerden we met scha en schande... Tussendoor toch nog effe een thesis schrijven op één van de eerste PC's (waar is de tijd?). Ik eindig mijn studentenleven in schoonheid, met grote onderscheiding en mag als eerste job een rapport schrijven voor Paula D'Hondt (die toen in dat fantastische Résidence Palace haar kantoor had), waar mijn VUB-mentor zijn naam onder zet!

Muziekkeuze: 1988 -- Bram Vermeulen, Billy Ocean - Get Out Of My Dreams, Get Into My Car, Eddy Grant - Gimme Hope Jo'anna, Gloria Estefan & Miami Sound Machine - Can't Stay Away From You, Mory Kante - Yé Ké Yé Ké, Phil Collins - A Groovy Kind Of Love, Sam Brown - Stop, Tracy Chapman - Fast Car, Yazz & The Plastic Population - The Only way Is Up, Les Negresses Vertes - Zobi la mouche, R.E.M. - Orange Crush ; 1989 -- De La Soul - Me Myself & I, Kaoma - Lambada, Neneh Cherry - Buffalo Stance, Simple Minds - Belfast Child, Soul II Soul - Back To Life, The Bangles - Eternal Flame, Lenny Kravits - Mr. Cab Driver, Lou Reed - Dirty Blvd, Neil Young - Rockin' In The Free World, Pixies - Monkey Gone To Heaven, Technotronic - Pump Up The Jam, The B-52's - Love Shack, Van Morrison - Have I Told You Lately ; 1990 -- C&C Music Factory - Gonna Make You Sweat (Everybody Dance Now), Deee-Lite - Groove Is In The Heart, Iggy Pop - Candy, Lou Reed & John Cale - Nobody But You, MC Hammer - U Cant' Touch This, Morrisey - Every Day is Like a Sunday, Nick Cave & The Bad Seeds - The Weeping Song, Public Enemy - Fight the Power, Sonic Youth - Kool Thing, The Pogues - Summer In Siam en The Scene - Blauw

Sinead O'Connor - Nothing Compared To You lijkt speciaal voor mijn liefdesverdriet van dat moment, op de minuut af, geschreven ("It's been 7 hours and 15 days, since you took your love away")


De jaren '80 zitten er op. Het laatste decennium van de 20e eeuw zal moeten wachten tot begin april. We zijn er effe mee weg... olé, pistolet, santé! Hasta luego xxx

Aftelling naar 40 (nog up te daten)

Ze zeggen wel eens 'het leven begint op 40', net of je de voorbije jaren moet vergeten en je een onnozel wicht was voor dat angstaanjagend ronde getal. Maar dan wel een onnozel wicht zonder rimpels, pigmentvlekken, love handles, grijze haren en andere ouderdomsverschijnselen ;-) De aftelling die ik begon op 40 voor 40 is meer een graven in mijn jeugd, dan uitkijken naar mijn forties. Ik weet wat geweest is en daar blik ik met een fijn gevoel en toch wat sentimenteel op terug.
Ik weet absoluut niet wat ik nog kan verwachten van de komende jaren... hoe die er privé en professioneel gaan uitzien.
Ik heb een lijstje gemaakt van wat ik allemaal nog moet doen voor ik 40 wordt en een gedeelte daarvan heb ik ook verwezenlijkt. Nog veel TO DO over, want nu stopt het toch niet? Ik kan toch nog niet met pensioen? Hopelijk heb ik die ballonvaart en die 10mileservaring nog te goed en begint het (nieuwe en andere) leven echt wel op 40.
Dan kijk ik pas uit naar mijn verjaardag!!

Absoluut te doen voor 40 en ook gedaan:

* fantastische bestemmingen: jaren '70 en '80 kampeervakanties in Europa en jaren '90 verre exotische reizen naar Filippijnen, Zuid-Afrika, Bolivië, Peru, Equador, Guatemala en Madagascar en (hoofdsteden)als New York (1999, 2000), Johannesburg (1997), Londen (1996), Praag (1981 en 1999), Berlijn (2006), Madrid (2007), Rome (1999) en nog toffe citytrips en cityweeks naar Valencia (2006), Marrakech (2006), Stockholm (2003), Dublin (2005), Amsterdam (meerdere keren), net als Parijs, Kopenhagen (1996, 2008), Lissabon (2005), Avignon (2005), Kreta (1991, 2007), Lesbos (2006), La Palma (2003), Granada (1999), Sevilla en Salamanca (1998), Krakau (2007) --- nog zoveel TO DO
* enge dingen doen die ik eigenlijk niet durf, zoals met een verhuiswagen rijden (2007), helemaal alleen meer dan 500 km rijden zonder gps (1999 naar vriendin in Duitsland), skeeleren en niet alleen op vlak terrein
* blog beginnen om bij te blijven met de jeugd
* BV's kussen (3 stuks)
* trouwen en baby maken (omgekeerde volgorde op één jaar tijd!) en proberen op te voeden
* sporten: van turnen, dansen, volleybal in mijn jeugd tot madammenturnen en Bodystyling nu

Not done als je 40 bent:
* minirokjes dragen
* posters met punaises in de muur, ipv ingekaderd
* nagelbijten (moeilijk moeilijk)









TO DO:
* er zijn nog zoveel leuke bestemmingen (hint hint): Kenia (A.&R. bezoeken en op safari gaan), Nieuw-Zeeland, Bali, Tokyo, San Francisco, Paaseiland, Buenos Aires (jaja ABBA, we komen ooit!!), de Baltische hoofdsteden enzovoort enzovoort
* parachute / helikopter / luchtballon: maar mijn mama is daar niet zo voor
* radikaal van job veranderen
* een nieuwe opleiding volgen
* mee jong blijven met zoontje (maar neen, ik ga niet mee voetballen, basketten, tenzij aan de zijlijn) en dus eigen sport beginnen of volhouden (START TO RUN of skeeleren), op de hoogte blijven van de 'moderne muziek'
* talen: het Engels, Frans, Duits, Italiaans en Spaans dat ik op school of in avondschool volgde (maar veel te vlug opgaf) onderhouden (en dus veel op reis gaan!!)