Week 3: zon en ijs

De wereld staat op zijn kop

(meldde ik al eind 2016),

we nemen afscheid van Obama

en aanhoren Trumps onzin 

(voor hoelang nog?)

In onze versie van Eigen Kweek

winnen we de kwis,

hebben we veel plezier

en rebelleren we met Barbie

tegen alle schoonheidsidealen in! 

Week 12 en 13: van bommen tot paaseieren

Op 22 maart rijd ik nietsvermoedend met de trein

boven metrostation Maalbeek en stap een halte 

verder uit om mijn fantastische werkplek te bereiken.

Ik verneem dat er een ramp is gebeurd in Zaventem

en ons geliefde Brussel... We blijven veilig binnen

met enkele klassen leerlingen en onze collega's tot

we in de late namiddag groen licht krijgen om

te carpoolen. Vanuit de veilige cocon de warrige

wereld in. 's Avonds dringen de beelden pas echt

tot me door en ook de ravage waaraan zoveel mensen

zijn ontsnapt (ook ik!) en veel te veel zijn ingebleven.

We sluiten deze week af met een hartenwens van een

schattige jongen en zijn geweldige grootouders.

Daarvoor doen we 't! 

Nooit te laat voor decoratie. Ik knutsel met mijn

washitapes en maak een moodboard over

kleurige tijden en Mexicaanse inspiratie.  

  

Kleintjes (blijven klein maar) zien mekaar terug na

40 jaar! In Hasselt dan nog wel, waar kleinste

van links en middelste met staartjes, zich moeten

inhouden om niet in de schoenenshopping te vliegen.

Gelukkig is er een gepast koekje bij de kaffeeklash!

Vriendinnetje F. sluit aan voor een namiddag

gegiechel en geklets, alsof er geen half leven

voorbij is... we zijn nog lang niet uitgepraat!

 

 

Week 47: de blues

Proberen om de blues niet in angst te laten overgaan.

Tegen het inperken van onze vrijheid.

Iedereen moet hier kunnen van blijven genieten.

Dwarslezers en terrasjes maken een skivakantie helemaal goed!

 

Een spannend verhaal in flinterdunne blaadjes

Op een zonovergoten terras

In skibroek en warme anorak

Met zonnebril op

En lezen maar... het theetje smaakt eens zo goed

En ik vergeet bijna dat ik nog naar beneden moet... pfffft

Altijd blij

Als dat zonder stukken is!

 

 

O ja, items 24 en 25 van de 33-lijst (wegens een jaar niet aangehad en in de schuif van "diepe angsten voor sportieve vakantie", maar allee, toch weer overwonnen en elke dag -beetje- geskiet)

Goede voornemens

Weer een van mijn angsten overwinnen en ombuigen in een instructieve en leuke gezinsactiviteit, dat was een goed voornemen voor 2013. En dus togen we vorig weekend in de regen naar de sneeuw. Weliswaar indoors, bij -5° op de piste, pijnlijke schenen en kuiten van de skibotten, een nepleuke Hollander die skigewenning geeft aan een bont gezelschap van kinderen en gelukkig ook volwassenen.

De eerste skiles van de jongste is geslaagd en ik heb mijn zelfvertrouwen op ski's terug, na 10 jaar alleen glijden met de auto op de weg bij zeldzame sneeuwmomenten in eigen land. Wat een babypiste al niet kan doen hé en vooral de tarte tatin achteraf ;-) Op naar de skireis met Pasen... laten er vooral veel terrasmomenten bij zijn!

It's the end of the world as we know it

De wereld draait door. Ook na 21.12.12. Ook na twee weken en twee miljoen regendruppels. Ook na drie dagen koorts. En zelfs na zes miljoen doden. Zo'n 25000 vertrokken van hieruit en slechts enkelen keerden gebroken terug. Om nooit te vergeten en om stil te staan bij de dagelijkse doden overal ter wereld. Terwijl wij feest vieren, lekker eten, wat bijlezen, nog meer eten en zeuren over het weer...

Na de donkere dagen tussen kerst en nieuw volgen opklaringen in het laatste weekend van het jaar. En koop ik witte winterbloemen gewoon om mezelf te verwennen. Wit is altijd schoon. En ik denk aan/mail/bel/zie in de dagen die alweer lengen, minuutje per minuutje, mensen die belangrijk zijn voor mij. Maybe it's the end of the world as we know it, but there's always a new beginning (of the world we don't know yet).

2010 zet in op sneeuw

Ik geef toe dat het een prachtig gezicht is, sneeuw op het scherpst van de snee, op de randjes, de boordjes, zelfs sneeuw op het water. En dat is er hier in overvloed. Als we vanuit ons veilig coconnetje de natuur gaan verkennen en sporen maken in de witte pracht, kan ik me er mee verzoenen. Zeker als er daarna een warme choco volgt ;-) Maar als ik de baan op moet... o wee. De start van 2010 kon wat minder glad Sabine & Frank, denk aan mijn spiksplinternieuwe karretje!