B&B op de valreep van 2009

Om de overgang van oud naar nieuw te verzachten, trekken we naar de Calestienne, een streek tussen kalk en Ardennen, met een zacht klimaat. Geen sneeuw meer helaas, wel enkele dagen regen. Gelaarsd trekken we er op uit met gezellige en goed geïnformeerde gidsen.


De B&B is een echte aanrader. Zelf gemaakte confituur en choco, een rijkelijk gevulde ontbijttafel en heerlijke gerechten als we 's avonds (kletsnat) van onze wandeling terugkomen. We baden nog helemaal in de kerstsfeer en spelen spelletjes en de boeken raken waarempel uit. Effe uitblazen en onthaasten voor we 2010 invliegen.

Gezuiverde sneeuwpret aan de Rupel

Allenchance dat het ongezuiverde Zennewater dat in onze Rupel stroomt, niets te maken heeft met de hoeveelheid, noch de witheid van de sneeuwvlokken alhier. De domheid van het mensdom kan de sneeuwpret niet bederven. Het ongerepte landschap leent zich uitstekend tot de zware arbeid van een zoontje dat zijn mama flink voort trekt.



Vlug naar binnen om de zelfversierde cupcakes (gekend van Sex and the City, maar dan op kerstwijze gemaakt bij de Grabbelpas voor 6-10 jarigen) gezellig op te eten bij een kopje thee. Zonde, maar gelukkig bestaat er een foto-apparaat en Picasa om dit voor het nageslacht te bewaren.

Over echt en namaak

Het lekkers dat de Sint ook dit jaar brengt is levensecht. Alsook de zwarte nagel van de jongste: het resultaat van een stevig toegeslagen schuifkast...



De kerstboom bij oma is dit jaar voor de eerste keer niet echt. Afweging maken tussen een lekker ruikende spar in huis, met de afvallende naaldjes en het nodige sleurwerk na de kerstperiode erbij genomen. Of een namaak kerstboom waar je nog jaren plezier aan beleeft en die er toch bijna écht uitziet. Wat is het meest gezellige en wat is het meest ecologische? We zullen het u vertellen na driekoningen...

*

Aan tafel!! bij de burgemeester

Als verrassing in november krijgen mama en ik een uitnodiging van de burgemeester. Of we nu zondag tijd hebben om te komen eten, samen met andere winnaars van de wedstrijd 'Week van de Smaak' in de BIB. Ja hoor, en we schuiven onze voeten onder tafel voor een vijfgangenmenu 'specialiteiten van de gemeente' dat burgemeester en schepenen klaarmaken. Een smakelijke coalitie noemen ze dat dan...


Een winterse toast champignons wordt gevolgd door Duvelfricassee met schep (=paardenstoofvlees) en een ijsje met Broekventjeskruimels (speciale speculoos), begeleid door een glaasje om warm te krijgen... MMMMMMM, we hebben ons plaatsje voor volgend jaar alvast gereserveerd! Maar als alle inwoners op een etentje worden getrakteerd zijn ze nog decennia lang bezig ;-)

Bij het wisselen van de seizoenen...

De tand die nu al weken letterlijk aan een draadje hing, is er eindelijk uit! Zo fier als een gieter toont hij zijn gat... Onderaan midden rechts, dat is de eerste melktand die sneuvelt op de -voor een wisseling toch- gevorderde leeftijd van 7,5 jaar. Nu maar hopen dat er plaats genoeg is voor de nieuwe tand. Als hij mijn tanden heeft, dan worden het mooie rechte, als zeg ik het zelf. Als 't van de andere kant komt, dan wordt het een beugel. Duimen dus voor de eerste optie. Als is een beugelbekkie tegenwoordig hip.


Een kleine stap voor de mensheid, een grote in ons gezinnetje. De tand ligt veilig en wel op een watje in een speciaal daarvoor geërfd doosje (35 jaar oud, met een Holly Hobbie er op).

Toereke rond de wereld

van mijn broer begint met een drink in familieverband waar hij zijn ambitieuze plannen voor het komende jaar uiteenzet: plezier maken, beetje cultuur, beetje natuur, avontuur, sporten op extreme plaatsen en mensen leren kennen. Bye bye brother and have fun! Goed dat je je kat stuurt, we zullen er wel op passen...

;-)))

Autoloos jaar, iedereen het water op!

Fantastig toch, een autoloze stad. Niet alleen op de derde zondag van het jaar -traditie in Brussel en daar zijn we altijd graag bij- maar het hele jaar door. Ik ben voorstander, zegt ze terwijl er 175.000 km op de teller van haar autootje staat, dat schaamteloos Brussel vervuilt. Als ze nu eens, zoals in Venetië, de vaporetto invoeren als vervoermiddel. Zo kan ze, eventueel met een ijsje erbij, dromen dat ze in die geweldige stad op het water drijft, op weg naar haar werk. Zo moeilijk kan dat toch niet zijn, het kanaal ligt er al!

PS De Biennale is een aanrader. Sprizze, stracciatella, vongole, latte macchiato en de Via Garibaldi ook!

Tot over twee jaar!!