SPANJE II Food & Nature

Naast paasstoeten en palmeria's viel er nog meer te beleven in de buurt van Alicante.
Genieten van de Spaanse keuken, bij voorkeur op een terrasje!





En bij al dat lekkers hoorde ook vloeibaar goud en zilver en rood met gezond fruit!


De kilootjes er gaan afwandelen, kon in de 'salars' (zoutwinning en natuurgebied) of op het slaperige eilandje Tabarca, een half uurtje met de boot, vlak voor de kust van Santa Pola.

Pasen en Semana Santa

Terwijl mijn collega's wachtten op het uitkomen van de eitjes van de slechtvalken die in de Brusselse kathedraal broeden, vloog ik met mijn zoontje en nicht en neefje naar Spanje. Waar we helemaal werden ondergedompeld in de paassfeer: in elk dorpje en stadje, zelfs aan het strand.


In Spanje vieren ze de week voor Pasen namelijk nogal uitbundig, tijdens de semana santa. Elke dag kwamen we wel een processie tegen en lagen de straten bezaaid met gekleurde papiertjes. Want zo doen ze dat daar, wijk per wijk en parochie per parochie, trekken ze in de grote steden de aandacht van de vele toeschouwers.





Elche/Elx (in 't Valenciaans): bekend om zijn beschermde palmeria (palmentuin), palmbladeren, dat komt van pas op Palmzondag!



En in Murcia was het eindelijk mooi weer toen de stoet voorbijtrok, zodat de papiertjes niet uitregenden:





Gelukkig wisten de paasklokken ons te vinden, tot in Santa Pola, waar ze voor een geslaagd paasontbijt zorgden!


De slechtvalken hebben intussen 4 jongen gekregen, nog voor Pasen. Ze zijn aan het leren vliegen en eten iets anders dan... eitjes (stukjes houtsnip, duif, goudplevier en andere vogels die Brussel overvliegen).


.
.

Lieveheersbeestje of indringer?

Voorbodes van de echte lente, dat vind ik van lieveheersbeestjes of 'pompiljoentjes' (zoals mijn collega/vriendin ze noemt).
Maar als ze niet meer rood met zwarte stipjes zijn, maar zwart met rode of gele of helemaal andersom volgespikkeld... dan zijn het exoten. En die horen hier niet thuis. Die zouden niet uit onze zolders en kelders en onder vensterbanken uit moeten kruipen, maar ergens in Azië.
Niet dat ik een racist ben hoor, wel integendeel, maar voor de bio-di-ver-si-teit of soortenrijkdom of eigen beestjes eerst, schijnt het beter te zijn.
We worden overspoeld met exotische lieveheersbeestjes die het voedsel van de inheemse soorten opeten, halsbandparkieten die in de stadsparken een hels kabaal maken, waterschildpadjes die tot reuzen uitgroeien in onze waters. Meer daarover rond 22 mei in de pers of in 2010, want dat wordt het 'Jaar van de Biodiversiteit'.


Voorlopig word ik dus vrolijk en lenterig van die spikkelbeestjes!
.
.

Wat kijk ik hier naar uit!

Blote tenen!! Spanje: nog een maand...

Al wie dit jaar 40 wordt...

ontsnapt niet aan verrassingsfeestjes!

Dat er net genoeg én de juiste vrienden gingen komen met kadootjes, flessen lekkers, dat de BBQ op een prille lentedag aanging, dat er frieten gingen gebakken worden, échte frieten in échte puntzakken, dat haar vriend van al die geheimzinnigheid én te veel grappa héél plezant ging worden... dat wist ze écht niet.



Maar dat ook zij een verrassing had, die ergens half augustus wordt onthuld, dat wisten wij niet ;-))

En de verjaardag werd nog eens culinair overgedaan bij de bevriende eigenaar van Switch. Een flesje Ladybird en caramelijs met speculoos vervolledigden de heerlijke maaltijd!

Trouwen is houwen

Rode rozen in het boeket en op de jurk. Een kleuter aan de rokken. Een prille tiener die een ontroerend tekstje voorleest. Het heeft wel iets, een winterse trouw met de kinderen erbij. Je kiest er bewust voor om de band die je via je kroost hebt, te versterken en bestendigen met een ring. De huwelijkse plichten én rechten, zo droog opgesomd in een contract, leuk omzetten in de praktijk en dat liefst een leven lang. Gewoon doen E. en A.!



We kregen er honger en dorst van en dus gingen we na de plechtigheid en het afscheid van het huwelijkspaar, uitgebreid lunchen. Een aanrader, dat Café Novo op Oud Korenhuis in Brussel.

Lentekriebels... en schoenen

Als de krokussen hun kopjes laten zien, krijg ik zin in blote tenen en knallende nagellak. En omdat dat écht nog veel te vroeg is, stil ik mijn honger met nieuwe sandalen. Die ik dan nog enkele weken (maanden) in de doos bewaar...
Eerst kopen, dan pas zien wat ik nog in de kast heb, zo werkt dat bij mij. Verkeerde volgorde, eigenlijk feitelijk! Gelukkig dat ik (nog) geen bijpassende handtas kocht, want die ontdekte ik nog wel in mijn eigen kast, perfect dezelfde kleur als mijn nieuwe bloksandalen ;-) Ik maakte van de slag een hele inventaris van mijn schoenen én tassen (geraken niet op één foto ; dus meerdere foto's mee op shopping voor de momenten van 'total black out')